List

Bronnie Ware, Amerikalı bir hemşire. Ölmek üzere olan hastalarla ilgileniyor. Onların son günlerine refekat ediyor ve dolayısı ile onların psikolojilerini çok iyi biliyor. Bronnie Ware, 2011 senesinde The Top 5 Regrets of the Dying kitabını yayınladı. Kitabın ismini Ölürken Yaşadığımız 5 Pişmanlık olarak tercüme edersek sanıyorum pek de yanlış olmayacaktır. 

Söyle bakalım Bronnie, neymiş ölürken “Keşke” diyeceklerimiz;

Keşke, kendi hayatımı yaşama cesareti gösterebilseydim.
Keşke, o kadar çok çalışmasaydım.
Keşke, duygularımı açıklama cesareti gösterebilseydim.
Keşke, arkadaşlarımla daha fazla görüşseydim.
Keşke, daha mutlu olmama izin verseydim.

Biz çevremizdeki insanların doğrularına göre yaşıyoruz. Farkına varmıyoruz ki biz aslında yaşamıyoruz; ölüyoruz. Koca bir ömür, konu-komşu ne der diyerek geçiyor. Halbuki konu-komşu bizim hayatımız hakkında en fazla 15 dakika konuşacak. Biz ise bu ömrü ve kararlarımızın sonuçlarını yaşayacağız.

Alice Harikalar Diyarında isimli kitabı duymuşsunuzdur. Kitapta bir sahne vardır. Alice koşuyordur; tavşan da koşuyordur. Bir yol ayrımına gelirler. Alice tavşana dönüp sorar: Hangi yoldan gitmeliyiz? Tavşan cevap verir: Varmak istediğin yeri bilmiyorsan; hangi yoldan gittiğinin hiçbir önemi yok!

Birileri ile sohbet edersiniz; bazen konu gelir mutluluk üzerine konuşmaya dayanır. Herkes mutlu olmak istediğini söyleyip durur. Bir yandan da şikayet eder. İşinden şikayetçidir; eşinden şikayetçidir; hiç kimseyi bulamasa kendinden şikayetçidir. Sanki hiç kabahati yokmuş gibi geçip giden senelere kızar; durur. Ama hiç aklına gelmez kendisine dönüp şu soruyu sormak:

Mutlu olmayı hak etmek için ben ne yaptım?

5 Responses to “Eğer Mutsuzsam, Hak Ediyorumdur!”

  1. yücel öztürk

    Teşekkürler ; Bu soruları hep sormalıyız tabii geç kalmadıysak. Pişmanlıklarda eldemdendir

  2. Nergiz

    Muhteşem bir yazı, ellerinize sağlık

    • Aybars Oruç

      Çok teşekkür ederim 🙂

  3. vildan laçin

    Yazınızı keyifle okudum. Tamamına katılıyorum. Her koşulda yukarıda yazılanları uygulamaya çalıştım.Ne yazık ki bunları gerçekleştirdiğiniz ölçüde yalnız kalmaya mahkum oluyorsunuz.
    Kendi hayatımı yaşamaya çalıştım kendi doğrularımla, yaşamama yetecek kadar çalıştım, duygularımdan, onları açıklamaktan ve yaşamaktan korkmadım.
    İnsanlar benden korktu.
    Ama arkadaşım diyebileceğim kimse olmadı.

    Keşke diyorum doğduğum coğrafyanın kaderini yaşamamak için daha önce gelseymişim Avrupa’ya .
    İşte o zaman tümünü gerçekleştirmem işten bile değildi…
    kolaylıklar diliyorum

  4. 55ufuk 55

    aybars bey yeni şifre oluşturmama rağmen test kısmına giriş yapılamıyor

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir